آه ای یاران..به فریادم رسید...
آقای ایرانپور،نماینده محترم مجلس، مدیرکل محترم ورزش وجوانان استان اصفهان
مطالب زیر ادامه ی استقامت و فریادهای بنده در شورای اسلامی شهر طالخونچه است که از آن به تشنج تعبیر شد و چون راه به جایی نبرده، هنوز امیدوارانه تا آخرین نفسها به پای اعتقادم می ایستم، البته خواهند بخشید اگر قدرت بی تفاوتی ندارم.
رئیس شورای شهر طالخونچه قبل از عید غدیر سال گذشته به یمن وجود شما طی دیداری با سرپرست وزارت ورزش و جوانان در باب مساله واگذاری ورزشگاه تربیت بدنی طالخونچه به شهرداری مذاکراتی نموده، این در حالیست که حسب صریح قوانین، واگذاری دائم در تملک عرصه املاک دولتی به نهادهای غیردولتی چون شهرداری منع گردیده و چون ماهیت امر واگذاری موقتی وتبعا" مستوجب هزینه سنگین شهرداری در ملک غیر می شد، بنده با انتشار یادداشت(ورزشگاه بدون زمین) در هفته نامه گرامی میر زمان "که به حق چه خوب رسالت روزنامهنگاری و تنویر افکار عمومی را ایفا نموده است"، از جنبههای مختلف عدم مصلحت اقدام مزبور را متذکرشدم ، اما حالیا باز شاهد اندیشه و حرکتی به سیاق سابق هستم که قلم از نگارش آن عاجز است ضمن آنکه در این ورطه به تقریراتی چون تهاتر و کسر ارزش مستحدثات از اجارهبهای ایام تصرف ولزوم اهمیت به ورزش جوانان شهر و یا عدم خروج هزینهها از شهر،شدیدا" حساسیت پیدا کرده ام.... فی جمله جای درنگ است، اگرچه به زعم آنها هزینه رقمهای میلیاردی در عرصه ورزشگاه، ازطالخونچه خارج نمیشود، اما مسئله مالکیت چه میشود؟